تغییر سیستم و اصلاح ساختار دفاع تیمی و تحرک و دوندگی موثر در خط میانی

آنچه در دو بازی اخیر شاهین نسبت به بازیهای گذشته شاهد بودیم تغییر یک استراتژی بود که در ابتدا همانطور که پیش بینی می شود تغییر روش بازی بود که با تغییر سیستم بازی از 2-2-4 به 1-3-2-4 اولین گام در جهت نتیجه گیری بهتر و بهبود سیستم دفاعی تیم برداشته شده بود .
آنچه بیش از هر نکته ای دیگر در دو بازی اخیر شاهین و بخصوص دیدار با صبا به چشم می آمد دوندگی بی امان بازیکنان و بخصوص در یک سوم میانی بود و تجمع بازیکنان در نیمه خودی عملا فضای مناسب برای بازیسازی را از تیم حریف گرفته بود .
شاهین در چند بازی متوالی قبل از بازی با ملوان انزلی دچار مشکلات عدیده دفاعی بود که البته منظور خط دفاع به تنها نیست ، بلکه بیشتر دفاع تیمی دچار مشکل شده بود که این نقیصه با اتخاذ سیستم 1-3-2-4 و تشکیل لایه های دفاعی و دوندگی بیشتر تا حد زیادی مرتفع شد . گرچه هنوز نیازمند ترمیم بیشتر است خط دفاع نیز با حضور لک چیرا و بازی هوشمندانه تر شکوری نظم و صلابت بیشتری یافته بود و در کناره ها هم بازی خوب و منطقی محسن ایران نژاد ، مهرزاد رضایی و مسعود نظرزاده در دو سمت خط دفاع شاهین نوید روزهای بهتری را می دهد در این بین
نظرزاده در دیدار با صبا با پوشش دادن مناسب فضای پشت سر خود ((که در یک یا دو بازی دچار ضعف شده بود)) بخوبی عمل کرد و از سرعت ذاتی خود استفاده بهینه ای داشت .
حضور بازیکنان باتجربه ای همچون پتروویچ و ستار زارع در دیدار روز گذشته و بازیسازی موثر آنها کمک شایانی به نتیجه گیری شاهین نمود این دو بازیکن با غنای تکنیکی و تحرک لازم خود بازی را از کنترل خط هافبک صبا خارج کردند و با کشاندن بازی به جناحین سعی در باز کردن لایه های دفاعی حریف داشتند .
در فاز حمله تحرک ، دوندگی و تلاش فراوان منصور تنهایی و عباس پور خسروانی هر خط دفاعی را آزار می دهد اما باید توجه داشت در هنگام حمله تسلط بر توپ و حفظ توپ برای اضافه شدن موج دوم حمله بخصوص در سیستم تک مهاجمی یک اصل مهم محسوب می شود که این دو مهاجم شاهین علیرغم شایستگی های فراوانشان می بایست توجه بیشتری به این مسئله داشته باشند . کاری که در سالیان گذشته کاپیتان ایمان دشتی با تکنیک بالای خود بخوبی انجام می داد و تقریبا تسلط بالا و حفظ توپ او در یک سوم حمله تیم تبدیل به یک تاکتیک تیمی شده بود.
عبدالرضا کللی